21 02 2011

19 Şubatın unutulmaz olayını yaşayan Ben!

İşten çıkıp yorgunluğumu atmaya çalıştığım sıradan bir cumartesi günüydü...Mehmet efendinin karşısındaki banklara çöküp sigaranın dumanı şliğiyle insanları izliyordum..Cemrenin düştüğü gündü ve benim içim kıpır kıpırdı...Anneme çiçek alacak,kendime yeni bir kitap ve ajanda alacak,mısır yiyip otobüsüme binecektim ...Etrafa gülümsemeyi sevdiğim bu özel günde bir dilenci amca geldi yanıma..Düşkünlere kıyamıyorum ,elimden geldiğince yardım ediyorum oldum olası...Ağzında diş olmayan,kirden metrelerce önden aldığınız pis kokuyla geldi bu amca yanıma...Bütün içtenliğiyle selpak alır mısın dedi...Gülümsedim...2 tane ver seni mi kıracağım dedim...Selpaklarımı verdi parasını aldı...Gülümseyerek iş var mı dedi :S Anlamadan ablak ablak yüzüne baktım ne dediğini anlamayarak-demek istediğinden- Efendim diye yinelendim =>İş var mı iş dedi sırıtarak....Anladığım anda elimdeki kitabı kafasına geçirmem arasında salise farkına bile rastlanamaz...Yırtık herif dilenciliğyle kazandığı 3 kuruş parayı donun içindekine harcamaya çalışarak geziyormuş :( Bundan böyle asla dilencilere itimadım yok! Sözde karın tokluğuna çalışıyorlar ama nereyi doğurdukları belli!

0
0
0
Yorum Yaz